Ik ben geen UX expert. Maar ik ben wel een gebruiker. Dus ik weet wat een slechte manier van werken is als de omgeving mij een slechte interface geeft. Neem nu bovenstaande. Drie witte borden waar je op kan schrijven. Maar schijnbaar niet allemaal een whiteboard waarop je mag schrijven. Maar welke? De linker en rechter? Of de middelste van rand tot rand?

Dit soort kleine zaken maken we dagelijks mee; deuren die verkeerd open gaan, verpakkingen die niet open gaan zoals je denkt, afstandsbedieningen die onlogisch werken. Het geeft enkel aan dat slechte user interfaces niet beperkt zijn tot computers en computersoftware. En dat de veelgemaakte "oplossing" door software makers en UX experts om terug te vallen op een metafoor uit de echte wereld lang niet altijd goed hoeft te zijn.

For a customer who has a simple list of 10 RSS items that he wants to show on mobile devices, my employer build a website. Most mobile websites are based upon a domain, the user has to visit a different website from his mobile device; often m.example.com instead of (www).example.com. This is not the right way to make a mobile edition of a site IMHO. It is not the user that has to change his behaviour, it should be the site that has to adept basedupon the users preferences.

So for this customer we build a site that looks for the capabilities of the users and changes in form and function based upon the clients possibilities. When you visit example.com in a normal browser you will see a normal template, but when visiting the site from a mobile device, the site changes. Drupal reads the useragent, looks this up in an imported database of 5.000+ devices (WURFL) and based upon the capabilities, delivers a template and HTML structure that is optimized for that specific client.

So when on an iPhone I see the picture above using an iUI template and when on an old nokia, I get for example a CHTML site.

The site should change, not the user. Form follows capabilities.

Ongelofelijk. Het is denk ik 20 jaar geleden dat ik voor het laatst in Assen (centrum) ben geweest. En de volgende keer dat ik daar ben, hoop ik het komende decenium niet mee te maken.

Assen was altijd al een lelijk provincie durpje en nu double so. De enige bioscoop is in de verherbouw, de laatste planoloog heeft lang geleden het licht uit gedaan en is gepromoveerd naar Lelystad.

Deze foto geeft de eerste armoede weer; een chinees in laagbouw moet zijn schoorsteen 5 meter boven het maaiveld hebben.

Maar hier -aan de rand van het cenyrum van Assen- begint de Armoede pas.

Ik kwam in een straat die zo naar was... zulke jaren 70 facades heeft ...

...dat de lokale "Beter Horen" maar heeft besloten om er een doekje voor te doen. Dat is armoede, armoede troef:

Assen, te klein voor het tafellaken, te klein voor het servet. En te lelijk om aan tafel te mogen zitten.

Een beetje gebaseerd op "The way things go" van Rube Goldberg (wikipedia) een hele leuke flashy site van de Hollandse Eenheidsprijzen Maatschappij Amsterdam,
producten.hema.nl. Leuk gedaan!

En voor mensen die niet bekend zijn met "The Way things Go" het orgineel:

en de Honda commercial

Op zoek naar de oplage cijfers van de kranten, kwam ik op de site van HOI online van het HMI (Het Media Instituut). Boy, die site is een joke. Een joke I tell you! Vanzelfsprekend het overbodige "online" in de domainname (bestaat er ook een hoi-offline.nl? Ja, maar die is offline) en het logo in Flash. Versie 1.68, pre 2.0 dus het moet ze maar vegeven worden.

Vergeven? Hell no! De site werkt enkel in de campingbrowser IE (in 2007!), heeft een zwaar heersend ASCII ART in de view source, staat vol TABLE's en is gemaakt in 2003.

Nee, dat is werkelijk een autoriteit om te zien hoe slecht het gaat met de Nederlandse media! Een goed voorbeeld van hoe slecht het gaat dat is! Slaap zacht webmaster en wil de laatste HOI-er het licht uit doen.